اگر نگاه پست قبل گذرا و عام نباشد

مدتی ست که موبایلم به سرقت رفته و تمام اطلاعات و شماره های آن پاک شدند و دیگر "هشتصد اسم توی گوشی"ام نیست که بفهمم چقدر تنهایم! لذا کسی اگر با ما کاری داشته باشد، یا با نثر یا با صدایش شناخته و ذخیره می شود. اگر هم ما کاری داشته باشیم شماره اش را از واسطه ها می گیریم. لطفا سعی کنید پس از روبرو شدن با عبارت "شما؟" هیچ جوری نشوید و از این حرفها. مرام روزگار تا به حال جوری بوده که یا من از دوستان بریده ام یا دوستان از من. جایی هم که روزگار کم آورد، خود مستقیما وارد عمل شد. گله ای نیست.

شعر پایین سروده ی حضرت نصرت است.

/

وقتی درختی خشک می گردد

با آتش آن گرم می گردی

وقتی که می میری

موران و ماران سیر می گردند

ساق گلی را بشکنی هر گاه

نه گرم خواهی شد

نه سیر گردد مور

تنها خودت را کرده ای محروم

از دیدن زیبایی یک گل

در ریگزار شوم

در کشتگاه گور

مه خیمه می بندد