کافی بود...

کافی بود...

دو شانه داشته ام تا به حال که خدا سر هر کدام باری گذاشت. اولی این است که از کنار گرسنه ها رد بشوم و شعر بنویسم. این کار اگرچه سیرشان نمی کند اما تنها کاری است که از دستم بر می آید و حداقل مرا گرسنه می کند!! دومی هم دوست داشتن است. که خوشبختانه در قبال هیچ کدام از این دو لزومی ندارد که به کسی جواب پس بدهم. اگر هم تا به حال چیزی از من دیده اید که در مقام این قسم پاسخگویی قرار می گیرد آن را به عنوان کاری بیرون از دایره ی وظایفم در نظر بگیرید.

نوشته شده در دوشنبه یازدهم اسفند ۱۳۹۳ساعت توسط سپهر عموزاده|